شادی عبدی (با تخلص سایه)، زاده‌ی دهه‌ی هشتاد و دانشجو، شاعری است که جهان را از دریچه‌ی کلمات و احساسات ناب می‌نگرد. «پادزهر چشمانش» نخستین تجربه‌ی جدی او در دنیای شعر است؛ مجموعه‌ای که حاصل لحظات تأمل، دردهای زیسته و جست‌وجوی معنا در هزارتوی زندگی است. سایه در اشعار خود تلاش می‌کند با زبانی برآمده از تجربه‌های شخصی، پیوندی عمیق میان عواطف درونی و جهان پیرامون ایجاد کند. او معتقد است شعر، پادزهری است برای التیامِ روزمرگی‌ها و راهی برای بازنماییِ حقیقتِ پنهان در پسِ نگاه‌ها.